Harlingerweg 18 (voor 1933 Harlingerweg nr. 12)

Straat:Harlingerweg
Huisnummer:18
Toevoeging:voor 1933 Harlingerweg nr. 12
Kadasters:D
1713:
1808:
1885:
1908:
Foto's
Inwoners
Eigenaars

Foto's

Rijkspolitie Franekeradeel
Harlingerweg 18
Datering: 12-12-1989
Bron: Handel & Nijverheid
Identificatienummer: A-08-05-00070
"Tweede Wereldoorlog: Duitse helm die is achtergelaten in Peilstation Löwenzahn. Het Jägerleitstellungen (vliegtuigcontrole centrum, Peilstation ) van Löwenzahn 1 aan de Harlingerweg. Met behulp van löwenzahn ( Paardenbloem) kon de positie van één jachtvliegtuig dat met de juiste ontvanger/zender was uitgerust worden uitgerekend. Met een regulier radar werd de positie van de 'vijand' bepaalt. Aldus kon de jagers naar de bommenwerpers worden geleid. Het systeem was omslachtig omdat slechts één vliegtuig per 'toren' kon worden begeleid. De rest van de formatie was dus van dit ene vliegtuig en vlieger afhankelijk. Daarom was Löwenzahn voorzien van diverse torens. Het werkte als volgt: Er werd een signaal naar de kist gestuurd, deze ontving het signaal en retourneerde het. De tijd die het signaal nodig had om terug te keren werd gemeten dan wist men de afstand en ook uit welke richting het kwam. Daardoor was de positie bekend. Eerder werd een variant gebruikt het zg Y-gerät. De kist vloog een koers, in rechte lijn, naar het doel, en op de juiste afstand (van te voren berekend) werden de bommen losgelaten, automatisch of handmatig. Handig in het donker of boven de wolken, maar gevoelig voor storingen van de vijand. In Franeker stonden de torens o.a aan de Donjumerlaan (Hertog van Saxenlaan) en de Sexbierummerweg. (Land van R. v.d. Wal) ongeveer aan de Getwerderdyk bij het viaduct van de A31 ( Bron: Gerke Hofstra)
Harlingerweg 18
Datering: 1945
Bron: Fries Verzetsmuseum: VM03699_01
Identificatienummer: A-04-01-00590
Tweede Wereldoorlog: Peilstation Löwenzahn. Het Jägerleitstellungen (vliegtuigcontrole centrum, Peilstation ) van Löwenzahn 1 aan de Harlingerweg. Met behulp van löwenzahn ( Paardenbloem) kon de positie van één jachtvliegtuig dat met de juiste ontvanger/zender was uitgerust worden uitgerekend. Met een regulier radar werd de positie van de 'vijand' bepaalt. Aldus kon de jagers naar de bommenwerpers worden geleid. Het systeem was omslachtig omdat slechts één vliegtuig per 'toren' kon worden begeleid. De rest van de formatie was dus van dit ene vliegtuig en vlieger afhankelijk. Daarom was Löwenzahn voorzien van diverse torens. Het werkte als volgt: Er werd een signaal naar de kist gestuurd, deze ontving het signaal en retourneerde het. De tijd die het signaal nodig had om terug te keren werd gemeten dan wist men de afstand en ook uit welke richting het kwam. Daardoor was de positie bekend. Eerder werd een variant gebruikt het zg Y-gerät. De kist vloog een koers, in rechte lijn, naar het doel, en op de juiste afstand (van te voren berekend) werden de bommen losgelaten, automatisch of handmatig. Handig in het donker of boven de wolken, maar gevoelig voor storingen van de vijand. In Franeker stonden de torens o.a aan de Donjumerlaan (Hertog van Saxenlaan) en de Sexbierummerweg. (Land van R. v.d. Wal) ongeveer aan de Getwerderdyk bij het viaduct van de A31 ( Bron: Gerke Hofstra)
Harlingerweg 18
Datering: 1940-1945
Bron: Historisch Centrum Franeker
Identificatienummer: A-04-01-00592
Tweede Wereldoorlog: Overblijvsel van Peilstation Löwenzahn. Het Jägerleitstellungen (vliegtuigcontrole centrum, Peilstation ) van Löwenzahn 1 aan de Harlingerweg. Met behulp van löwenzahn ( Paardenbloem) kon de positie van één jachtvliegtuig dat met de juiste ontvanger/zender was uitgerust worden uitgerekend. Met een regulier radar werd de positie van de 'vijand' bepaalt. Aldus kon de jagers naar de bommenwerpers worden geleid. Het systeem was omslachtig omdat slechts één vliegtuig per 'toren' kon worden begeleid. De rest van de formatie was dus van dit ene vliegtuig en vlieger afhankelijk. Daarom was Löwenzahn voorzien van diverse torens. Het werkte als volgt: Er werd een signaal naar de kist gestuurd, deze ontving het signaal en retourneerde het. De tijd die het signaal nodig had om terug te keren werd gemeten dan wist men de afstand en ook uit welke richting het kwam. Daardoor was de positie bekend. Eerder werd een variant gebruikt het zg Y-gerät. De kist vloog een koers, in rechte lijn, naar het doel, en op de juiste afstand (van te voren berekend) werden de bommen losgelaten, automatisch of handmatig. Handig in het donker of boven de wolken, maar gevoelig voor storingen van de vijand. In Franeker stonden de torens o.a aan de Donjumerlaan (Hertog van Saxenlaan) en de Sexbierummerweg. (Land van R. v.d. Wal) ongeveer aan de Getwerderdyk bij het viaduct van de A31 ( Bron: Gerke Hofstra)
Harlingerweg 18
Datering: 1940-1945
Bron: Historisch Centrum Franeker
Identificatienummer: A-04-01-00593
Tweede Wereldoorlog: Luchtfoto van Peilstation Löwenzahn. Het Jägerleitstellungen (vliegtuigcontrole centrum, Peilstation ) van Löwenzahn 1 aan de Harlingerweg. Met behulp van löwenzahn ( Paardenbloem) kon de positie van één jachtvliegtuig dat met de juiste ontvanger/zender was uitgerust worden uitgerekend. Met een regulier radar werd de positie van de 'vijand' bepaalt. Aldus kon de jagers naar de bommenwerpers worden geleid. Het systeem was omslachtig omdat slechts één vliegtuig per 'toren' kon worden begeleid. De rest van de formatie was dus van dit ene vliegtuig en vlieger afhankelijk. Daarom was Löwenzahn voorzien van diverse torens. Het werkte als volgt: Er werd een signaal naar de kist gestuurd, deze ontving het signaal en retourneerde het. De tijd die het signaal nodig had om terug te keren werd gemeten dan wist men de afstand en ook uit welke richting het kwam. Daardoor was de positie bekend. Eerder werd een variant gebruikt het zg Y-gerät. De kist vloog een koers, in rechte lijn, naar het doel, en op de juiste afstand (van te voren berekend) werden de bommen losgelaten, automatisch of handmatig. Handig in het donker of boven de wolken, maar gevoelig voor storingen van de vijand. In Franeker stonden de torens o.a aan de Donjumerlaan (Hertog van Saxenlaan) en de Sexbierummerweg. (Land van R. v.d. Wal) ongeveer aan de Getwerderdyk bij het viaduct van de A31 ( Bron: Gerke Hofstra)
Harlingerweg 18
Datering: 1940-1945
Bron: https://airbornearnhem.nl/WillemTiemens/radiopeilstations.htm
Identificatienummer: A-04-01-00594
Tweede Wereldoorlog: Voorbeeld van een peiltoren zoals er zeker 5 in Franeker hebben gestaan. Peilstation Löwenzahn. Het Jägerleitstellungen (vliegtuigcontrole centrum, Peilstation ) van Löwenzahn 1 aan de Harlingerweg. Met behulp van löwenzahn ( Paardenbloem) kon de positie van één jachtvliegtuig dat met de juiste ontvanger/zender was uitgerust worden uitgerekend. Met een regulier radar werd de positie van de 'vijand' bepaalt. Aldus kon de jagers naar de bommenwerpers worden geleid. Het systeem was omslachtig omdat slechts één vliegtuig per 'toren' kon worden begeleid. De rest van de formatie was dus van dit ene vliegtuig en vlieger afhankelijk. Daarom was Löwenzahn voorzien van diverse torens. Het werkte als volgt: Er werd een signaal naar de kist gestuurd, deze ontving het signaal en retourneerde het. De tijd die het signaal nodig had om terug te keren werd gemeten dan wist men de afstand en ook uit welke richting het kwam. Daardoor was de positie bekend. Eerder werd een variant gebruikt het zg Y-gerät. De kist vloog een koers, in rechte lijn, naar het doel, en op de juiste afstand (van te voren berekend) werden de bommen losgelaten, automatisch of handmatig. Handig in het donker of boven de wolken, maar gevoelig voor storingen van de vijand. In Franeker stonden de torens o.a aan de Donjumerlaan (Hertog van Saxenlaan) en de Sexbierummerweg. (Land van R. v.d. Wal) ongeveer aan de Getwerderdyk bij het viaduct van de A31 ( Bron: Gerke Hofstra)
Harlingerweg 18
Datering: 1940-1945
Bron: https://airbornearnhem.nl/WillemTiemens/radiopeilstations.htm
Identificatienummer: A-04-01-00595
Tweede Wereldoorlog: Luchtfoto van de sporen van Peilstation Löwenzahn. Het Jägerleitstellungen (vliegtuigcontrole centrum, Peilstation ) van Löwenzahn 1 aan de Harlingerweg. Met behulp van löwenzahn ( Paardenbloem) kon de positie van één jachtvliegtuig dat met de juiste ontvanger/zender was uitgerust worden uitgerekend. Met een regulier radar werd de positie van de 'vijand' bepaalt. Aldus kon de jagers naar de bommenwerpers worden geleid. Het systeem was omslachtig omdat slechts één vliegtuig per 'toren' kon worden begeleid. De rest van de formatie was dus van dit ene vliegtuig en vlieger afhankelijk. Daarom was Löwenzahn voorzien van diverse torens. Het werkte als volgt: Er werd een signaal naar de kist gestuurd, deze ontving het signaal en retourneerde het. De tijd die het signaal nodig had om terug te keren werd gemeten dan wist men de afstand en ook uit welke richting het kwam. Daardoor was de positie bekend. Eerder werd een variant gebruikt het zg Y-gerät. De kist vloog een koers, in rechte lijn, naar het doel, en op de juiste afstand (van te voren berekend) werden de bommen losgelaten, automatisch of handmatig. Handig in het donker of boven de wolken, maar gevoelig voor storingen van de vijand. In Franeker stonden de torens o.a aan de Donjumerlaan (Hertog van Saxenlaan) en de Sexbierummerweg. (Land van R. v.d. Wal) ongeveer aan de Getwerderdyk bij het viaduct van de A31 ( Bron: Gerke Hofstra). In het midden de Boerderij van Westra.
Harlingerweg 18
Datering: 1940-1945
Bron: Historisch Centrum Franeker
Identificatienummer: A-04-01-00596
Stoel die is achtergelaten in Peilstation Löwenzahn. Het Jägerleitstellungen (vliegtuigcontrole centrum, Peilstation ) van Löwenzahn 1 aan de Harlingerweg. Een peilstation vangt radiosignalen op die de locatie van vliegtuigen bepalen. Vanuit het peilstation werden Duitse jachtvliegers van vliegbasis Leeuwarden geïnformeerd waar vijandelijke vliegtuigen zich bevonden.
Harlingerweg 18
Datering: 1940-1945
Bron: Fries Verzetsmuseum: VM46068_01
Identificatienummer: A-04-01-00598
Tweede Wereldoorlog: Duitsers: Karl Hammberger als Oberleutnant van de Oostenrijkse luchtmacht, waartoe hij na de oorlog weer toetrad en waarin hij opklom tot de rang van Oberstleutnant (kolonel) In de loop van de tijd verschenen er ook nog Leutnant Henkens, Leutnant Hartung de Grote, Oberfeldwebel Paul Kühn, Feldwebel Seela en Feldwebel Sattel in Löwenzahn. Met behulp van löwenzahn ( Paardenbloem) kon de positie van één jachtvliegtuig dat met de juiste ontvanger/zender was uitgerust worden uitgerekend. Met een regulier radar werd de positie van de 'vijand' bepaalt. Aldus kon de jagers naar de bommenwerpers worden geleid. Het systeem was omslachtig omdat slechts één vliegtuig per 'toren' kon worden begeleid. De rest van de formatie was dus van dit ene vliegtuig en vlieger afhankelijk. Daarom was Löwenzahn voorzien van diverse torens. Het werkte als volgt: Er werd een signaal naar de kist gestuurd, deze ontving het signaal en retourneerde het. De tijd die het signaal nodig had om terug te keren werd gemeten dan wist men de afstand en ook uit welke richting het kwam. Daardoor was de positie bekend. Eerder werd een variant gebruikt het zg Y-gerät. De kist vloog een koers, in rechte lijn, naar het doel, en op de juiste afstand (van te voren berekend) werden de bommen losgelaten, automatisch of handmatig. Handig in het donker of boven de wolken, maar gevoelig voor storingen van de vijand. In Franeker stonden de torens o.a aan de Donjumerlaan (Hertog van Saxenlaan) en de Sexbierummerweg. (Land van R. v.d. Wal) ongeveer aan de Getwerderdyk bij het viaduct van de A31 ( Bron: Gerke Hofstra)
Harlingerweg 18
Datering: 1940-1945
Bron: https://airbornearnhem.nl/WillemTiemens/radiopeilstations.htm
Identificatienummer: A-04-01-00604
Tweede Wereldoorlog. Kibboets. Monument voor de slachtoffers van de Kibboets in Franeker.
Harlingerweg 18
Identificatienummer: A-04-01-01021

Inwoners

Eigenaars

Grafzerken

Grafzerken in de kerk

In de Martinikerk bevinden zich in totaal 332 grafzerken voorzien van tekst en/of beeldhouwwerk. De oudste steen dateert uit het jaar 1387. De jongste zerk werd gemaakt in 1824. Na 1825 was het verboden om in de kerk begraven te worden.
Sommige grafzerken zijn goed bewaard gebleven, vooral de 27 die langs de muren zijn opgesteld. Een dergelijke steen was kostbaar en kostte vroeger evenveel als een boerderij! Andere grafstenen zijn in de loop van de tijden gebroken, gedeeltelijk zoekgeraakt, afgesleten of opzettelijk beschadigd. Adelijke namen en familiewapens werden zorgvuldig weggebeiteld in de Franse tijd, toen de leus “vrijheid, gelijkheid en broederschap” de boventoon ging voeren. Aan een flink aantal zerken in de kerk is dat heel duidelijk te zien. Er zijn dan krassen aangebracht op bijvoorbeeld het randschrift van een zerk.
Deze beschrijving heeft tot doel een aantal bestaande beschrijvingen te bundelen en – vooraf qua nummering van de zerken – met elkaar in overeenstemming te krijgen.
De nummering is ontleend aan:
• “Register van de grafzerken in de Martinikerk te Franeker”, een eerdere uitgave van het College van Kerkvoogden van de Nederlands Hervormde Kerk Franeker.
Gegevens zijn gebundeld uit:
• Op internet aanwezige beschrijving bekend als “Cannegieter“.
• Een door G. v/d Heide met dit doel aan ons ter beschikking gestelde beschrijving.
• Database van Gerard van der Heide met inwoners van Franeker ( 1640-1940 )
• Dr. A.L. Heerma van Voss: “De opgezette grafzerken in de Martinikerk te Franeker”.
• De gegevens van de Verzameling Hessel de Walle ( Via Alle Friezen

Thanks!

Uw bijdrage betreft :